M_PoWeR (M3)
09-24-2007, 07:58 PM
Sevgili Dostlar,
Secenekler
Ne yapardiniz?....karari siz verin. Komik bir cumle
beklemeyin, cunku
yok.
Yine de okuyun. Sorum su: Ayni karari siz verir
miydiniz?
Okuma ve ogrenme zorlugu ceken cocuklara ozel
egitim veren bir
okul
icin bagis toplama yemeginde, cocuklardan birisinin
babasi
katilimcilar tarafindan
asla unutulmayacak bir konusma yapti. Okula ve kendini
adamis
ogretmenleri
kutladiktan sonra soyle bir soru sordu: "Disardaki
etkenler tarafindan
etkilenmedikce doga her seyi mukemmel bir sekil ve
sirada yapiyor. Ama
yine
de oglum Shay, diger cocuklarin ogrendikleri gibi
ogrenemiyor. Diger cocuklarin anlayabildikleri gibi
anlayamiyor.
Oglumda dogal
olmasi gerekenler seyler nerede?"
Bu soru karsisinda dinleyiciler sessiz kaldilar.
Baba devam etti. "Ben inaniyorum ki, dunyaya
fiziksel ve zeka
engelli
Shay gibi bir cocuk geldiginde, gercek insan dogasi
kendini gosterme
firsatini buluyor ve bu da insanlarin o cocuga
davranis sekillerinde
kendini
gosteriyor."
Ve sonra asagidaki hikayeyi anlatmaya basladi:
Shay ve babasi bir gun parkta Shayin tanidigi
birkac cocugun
baseball oynadiklarini
gorduler. Shay sordu, "Acaba oynamama izin verirler
mi?"
Shay'in babasi cogu cocugun Shay gibi bir
cocugun takimlarinda
oynamasini istemeyeceklerini ama ayni zamanda eger
ogluna izin
verirlerse
oglunun o cok ihtiyacini duydugu, engellerine ragmen
baskalari
tarafindan
kabul edilmenin ozguveni ve sahiplenme duygusunu
verecegini de
biliyordu.
Shay'in babasi cocuklardan birinin yanina
yaklasti ve (fazla
birsey beklemeyerek)
Shay in oynayip oynayamayacagini sordu. Cocuk soyle
danisabilecegi
birilerine bakti ve sonra "Su anda 6 sayi gerideyiz ve
oyun
sekizinci turunda. Herhalde takima girebilir ben de
onu dokuzuncu turda
vurucu
olarak sokmaya calisirim" dedi.
Shay buyuk bir gayretle takimin yanina gitti ve
yuzunde kocaman
bir gulumseme
ile takim t-shirtini giydi. Babasi gozunde yas, kalbi
sicak duygularla
dolu
onu izledi. Cocuklar oglunun kabul edilmesinden dolayi
babanin
mutlulugunu
gorduler. Sekizinci turun sonunda Shay'in takimi
birkac puan kazandi
ama
hala 3 sayi gerideydi. Dokuzuncu turun basinda Shay
eldiveni eline
gecirdi
ve sag acik sahaya cikti. Ona dogru hic top isabet
etmemesine ragmen oyunda olmaktan son derece mutluydu
ve babasi ona
tribunlerden
el salladigini gordugunde yuzunde kocaman bir
gulumseme vardi.
Dokuzuncu turun sonunda Shay'in takimi yine puan
kazandi. Simdi
butun kaleler
doluydu, oyunu kazanma sansi ortaya cikmisti ve topa
vurma sirasi
Shay'e
gelmisti.
Bu noktada Shay'in vurucu olmasina izin vererek
oyunu kaybetme
riskini
mi almaliydilar? Sasirtici bir hamleyle Shay'e sopayi
verdiler. Herkes
topa isabet
ettirme sansinin sifir oldugunu biliyorlardi cunku
birakin topa vurmayi
Shay
sopayi bile elinde tutmasini bilmiyordu.
Ama Shay sahaya ciktiginda top atici, diger
takimin kazanma
sanslarini
bir
kenara birakarak Shay'e bu firsati tanidiklarini
gorunce birkac adim
one giderek
yumusak bir sekilde topu Shay'e dogru firlatti. Ilk
topa Shay zorlukla
sopayi savurdu ama iskaladi. Atici tekrar birkac adim
one dogru
geldi ve topu yine yumusak bir sekilde Shay'e dogru
atti. Shay sopayi
savurdu
ve hafifce topa dokunarak yere aticiya dogru vurdu.
Oyun simdi bitecekti. Atici topu yerden aldi ve
ilk kaledeki
adamina kolaylikla
atabilecek ve Shay'i sobeleyerek oyunu
bitirebilecekti.
Ama atici topu aldi ve ilk kaledeki adaminin
basinin uzerinden
diger
takim arkadaslarinin erisemeyecegi yere firlatti.
Tribunlerdeki herkes
ve
iki takimda bagirmaya basladilar, "Shay, ilk kaleye
kos, ilk kaleye
kos!"
Shay hayatinda hic bu kadar uzaga kosmamisti ama ilk
kaleye gidebildi.
Saskinliktan buyumus gozleriyle yere coktu.
Herkes bagirmaya devam etti, "Ikinci kaleye kos,
ikinci kaleye kos"
Nefes nefese Shay zorlukla ikinci kaleye kosabildi.
Shay ikinci kaleye
geldigi sirada acik sahada diger takimdan biri topu
almisti ... takimin
en
kucugu
olan bu cocuk kahraman olma sansini elinde tutuyordu.
Topu ikinci
kaledeki adamina
atabilirdi ama top aticisinin niyetini anladigindan o
da kasitli olarak
topu
ucuncu kaledeki arkadasinin basinin uzerinden atti.
Herkes bagiriyordu, "Shay, Shay, Shay, butun yolu
kos Shay"
Karsi takimdan birinin yardim ederek onu ucuncu
kaleye dogru
dondurmesiyle Shay ucuncu kaleye kosabildi, "Ucuncuye
kos! Shay,
ucuncuye
kos!"
Shay ucuncuye gelirken diger takimdaki cocuklar ve
seyirciler ayaga
kalkmislardi ve bagiriyorlardi, "Shay, hepsini kos!
Hepsini kos!" Shay
hepsini
kostu ve oyunu takimi icin kazanan bir kahraman olarak
herkes
tarafindan
alkislandi.
"O gun", dedi babasi, gozlerinden yaslar asagiya
dogru suzulerek,
"iki
takimdaki cocuklar da dunyaya bir parca sevgi ve
insanlik getirmeyi
basardilar".
Shay bir sonraki yaza yetisemedi. O kis oldu. Bir
kahraman
oldugunu ve babasini
mutlu ettigini, ve eve geldiginde annesinin de
gozyaslari icinde onu
kucakladigini asla unutmadi....
Secenekler
Ne yapardiniz?....karari siz verin. Komik bir cumle
beklemeyin, cunku
yok.
Yine de okuyun. Sorum su: Ayni karari siz verir
miydiniz?
Okuma ve ogrenme zorlugu ceken cocuklara ozel
egitim veren bir
okul
icin bagis toplama yemeginde, cocuklardan birisinin
babasi
katilimcilar tarafindan
asla unutulmayacak bir konusma yapti. Okula ve kendini
adamis
ogretmenleri
kutladiktan sonra soyle bir soru sordu: "Disardaki
etkenler tarafindan
etkilenmedikce doga her seyi mukemmel bir sekil ve
sirada yapiyor. Ama
yine
de oglum Shay, diger cocuklarin ogrendikleri gibi
ogrenemiyor. Diger cocuklarin anlayabildikleri gibi
anlayamiyor.
Oglumda dogal
olmasi gerekenler seyler nerede?"
Bu soru karsisinda dinleyiciler sessiz kaldilar.
Baba devam etti. "Ben inaniyorum ki, dunyaya
fiziksel ve zeka
engelli
Shay gibi bir cocuk geldiginde, gercek insan dogasi
kendini gosterme
firsatini buluyor ve bu da insanlarin o cocuga
davranis sekillerinde
kendini
gosteriyor."
Ve sonra asagidaki hikayeyi anlatmaya basladi:
Shay ve babasi bir gun parkta Shayin tanidigi
birkac cocugun
baseball oynadiklarini
gorduler. Shay sordu, "Acaba oynamama izin verirler
mi?"
Shay'in babasi cogu cocugun Shay gibi bir
cocugun takimlarinda
oynamasini istemeyeceklerini ama ayni zamanda eger
ogluna izin
verirlerse
oglunun o cok ihtiyacini duydugu, engellerine ragmen
baskalari
tarafindan
kabul edilmenin ozguveni ve sahiplenme duygusunu
verecegini de
biliyordu.
Shay'in babasi cocuklardan birinin yanina
yaklasti ve (fazla
birsey beklemeyerek)
Shay in oynayip oynayamayacagini sordu. Cocuk soyle
danisabilecegi
birilerine bakti ve sonra "Su anda 6 sayi gerideyiz ve
oyun
sekizinci turunda. Herhalde takima girebilir ben de
onu dokuzuncu turda
vurucu
olarak sokmaya calisirim" dedi.
Shay buyuk bir gayretle takimin yanina gitti ve
yuzunde kocaman
bir gulumseme
ile takim t-shirtini giydi. Babasi gozunde yas, kalbi
sicak duygularla
dolu
onu izledi. Cocuklar oglunun kabul edilmesinden dolayi
babanin
mutlulugunu
gorduler. Sekizinci turun sonunda Shay'in takimi
birkac puan kazandi
ama
hala 3 sayi gerideydi. Dokuzuncu turun basinda Shay
eldiveni eline
gecirdi
ve sag acik sahaya cikti. Ona dogru hic top isabet
etmemesine ragmen oyunda olmaktan son derece mutluydu
ve babasi ona
tribunlerden
el salladigini gordugunde yuzunde kocaman bir
gulumseme vardi.
Dokuzuncu turun sonunda Shay'in takimi yine puan
kazandi. Simdi
butun kaleler
doluydu, oyunu kazanma sansi ortaya cikmisti ve topa
vurma sirasi
Shay'e
gelmisti.
Bu noktada Shay'in vurucu olmasina izin vererek
oyunu kaybetme
riskini
mi almaliydilar? Sasirtici bir hamleyle Shay'e sopayi
verdiler. Herkes
topa isabet
ettirme sansinin sifir oldugunu biliyorlardi cunku
birakin topa vurmayi
Shay
sopayi bile elinde tutmasini bilmiyordu.
Ama Shay sahaya ciktiginda top atici, diger
takimin kazanma
sanslarini
bir
kenara birakarak Shay'e bu firsati tanidiklarini
gorunce birkac adim
one giderek
yumusak bir sekilde topu Shay'e dogru firlatti. Ilk
topa Shay zorlukla
sopayi savurdu ama iskaladi. Atici tekrar birkac adim
one dogru
geldi ve topu yine yumusak bir sekilde Shay'e dogru
atti. Shay sopayi
savurdu
ve hafifce topa dokunarak yere aticiya dogru vurdu.
Oyun simdi bitecekti. Atici topu yerden aldi ve
ilk kaledeki
adamina kolaylikla
atabilecek ve Shay'i sobeleyerek oyunu
bitirebilecekti.
Ama atici topu aldi ve ilk kaledeki adaminin
basinin uzerinden
diger
takim arkadaslarinin erisemeyecegi yere firlatti.
Tribunlerdeki herkes
ve
iki takimda bagirmaya basladilar, "Shay, ilk kaleye
kos, ilk kaleye
kos!"
Shay hayatinda hic bu kadar uzaga kosmamisti ama ilk
kaleye gidebildi.
Saskinliktan buyumus gozleriyle yere coktu.
Herkes bagirmaya devam etti, "Ikinci kaleye kos,
ikinci kaleye kos"
Nefes nefese Shay zorlukla ikinci kaleye kosabildi.
Shay ikinci kaleye
geldigi sirada acik sahada diger takimdan biri topu
almisti ... takimin
en
kucugu
olan bu cocuk kahraman olma sansini elinde tutuyordu.
Topu ikinci
kaledeki adamina
atabilirdi ama top aticisinin niyetini anladigindan o
da kasitli olarak
topu
ucuncu kaledeki arkadasinin basinin uzerinden atti.
Herkes bagiriyordu, "Shay, Shay, Shay, butun yolu
kos Shay"
Karsi takimdan birinin yardim ederek onu ucuncu
kaleye dogru
dondurmesiyle Shay ucuncu kaleye kosabildi, "Ucuncuye
kos! Shay,
ucuncuye
kos!"
Shay ucuncuye gelirken diger takimdaki cocuklar ve
seyirciler ayaga
kalkmislardi ve bagiriyorlardi, "Shay, hepsini kos!
Hepsini kos!" Shay
hepsini
kostu ve oyunu takimi icin kazanan bir kahraman olarak
herkes
tarafindan
alkislandi.
"O gun", dedi babasi, gozlerinden yaslar asagiya
dogru suzulerek,
"iki
takimdaki cocuklar da dunyaya bir parca sevgi ve
insanlik getirmeyi
basardilar".
Shay bir sonraki yaza yetisemedi. O kis oldu. Bir
kahraman
oldugunu ve babasini
mutlu ettigini, ve eve geldiginde annesinin de
gozyaslari icinde onu
kucakladigini asla unutmadi....