Aşk

[philcollins]

Bir zamanlar, bütün duyguların üzerinde yaşadığı bir ada varmış:
Mutluluk, Üzüntü, Bilgi ve tüm diğerleri, Aşk dahil.

Bir gün, adanın batmakta olduğu, duygulara haber verilmiş. Bunun üzerine hepsi adayı terk etmek için sandallarını hazırlamışlar.Aşk, adada en sona kalan duygu olmuş çünkü mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiş.Ada neredeyse battığı zaman, Aşk yardım istemeye karar vermiş. Zenginlik, çok büyük bir teknenin içinde, geçmekteymiş.Aşk, "Zenginlik, beni de yanına alır mısın?" diye sormuş.Zenginlik, "Hayır, alamam.Teknemde çok fazla altın ve gümüş var, senin için yer yok." demiş.Aşk, çok güzel bir yelkenlinin içindeki Kibir'den yardım istemiş. "Kibir, lütfen bana yardım et!", Kibir "Sana yardım edemem, Aşk. Sırılsıklamsın ve yelkenlimi mahvedebilirsin." diye cevap vermiş. Üzüntü yakınlardaymış ve Aşk yardım istemiş: "Üzüntü, seninle geleyim." Üzüntü "Of, Aşk, o kadar üzgünüm ki, yalnız kalmaya ihtiyacım var." Mutluluk da Aşk'ın yanından geçmiş; ama o kadar mutluymuş ki Aşk'ın çağrısını duymamış. Aşk, birden bir ses duymuş. "Gel Aşk! Seni yanıma alacağım..."Bu Aşk'tan daha yaşlıca birisiymiş. Aşk o kadar şanslı ve mutlu hissetmiş ki, onu yanına alanın kim olduğunu öğrenmeyi akıl edememiş. Yeni bir kara parçasına vardıklarında, Aşk'a yardım eden yoluna devam etmiş. Ona ne kadar borçlu olduğunu fark eden Aşk, Bilgi'ye sormuş: "Bana yardım eden kimdi?" Bilgi "O, Zaman'dı" diye cevap vermiş. "Zaman mı? Neden bana yardım etti ki?" diye sormuş Aşk. Bilgi gülümsemiş:

"Çünkü sadece Zaman Aşk'ın ne kadar büyük olduğunu anlayabilir"

[wmeltem]

OOOOOOOOOOOOOFFFFFFFF.....OFFFFFFFFFFFFF......
BENİM ÖMRÜM YETMEZZZZZ..... :(

YANİ HUYSUZN EN DUYGUSAL TELİNE DOKUNDUN YA PHIL,ALLAH DA SANA DOKUNSUN. :confused:

[philcollins]

Sabah erkenden gitarını alıp evden çıktı...posta kutusu boştu gene. Yoo, hayır. Beyaz birşeyler vardı. Kalbi hızla çarparken, kutuyu açıverdi.Elektrik faturası gelmişti...hem de herzamankinden "hoş" bir miktarda...Başka birşey olmadığını bildiği halde, gene kutunun içine bakti...Boş...Dışarısı, ne soğuk ne de sıcak...kapalı bir havaydı.Yağmur yağmaması için dua etti...şemsiye evde kalmıştı ne de olsa...Karşıya geçmek için trafik lambalarının yanında durdu...önünden son sürat geçen araba, bütün çamuru sıçrattı...en sevdiği siyah pardesüsü de batmıştı...karşıya geçti.Karnı açtı...Her pazar sabahı uğradığı cafe'ye gitti..."tadilat nedeniyle kapalıyız" yazısını okurken, gülümsedi...aklına mezar taşına yazılabilecek bir şey geldi "Tadilat nedeniyle oldu... açlıktan "... neyse dedi kendi kendine" o kadar da aç değildim"...sonra bi yerlerde yerim diye düşünerek yürümeye başladı. Derken yanından geçen bir grup çocuk, ona sertçe çarptı. Yere yığıldı. Karşısında, evin balkonunda oturan bir grup genç kız, gülüyorlardı...ona gülüyorlardı... Ayağa kalkarken, cebindeki bozuklukların düştüğünü farketti. Herbiri ayrı bir yöne yuvarlanıyor... çatlaklardan, deliklerden düşüp kayboluyordu.Parası da gitmişti.Bi gitarı, bi de canı vardı...Yemek yiyecek,eve gidecek parası kalmamıştı...yorgundu. Mektup yazmayan, arayıp sormayan, çok sevdiği o kızla bir zamanlar gittikleri parkı hatırladı...orada küçük çocuklar bileklik, kolye gibi hediyelik eşya satarlar...müzisyenler maharetlerini gösterir, para kazanır,kızlara hava atarlardı...Parktaki o eski nese kalmamıştı.Yolun kenarına geçti. Elindeki gitar çantasını yere koydu.

Gitarını çıkarıp, o "en" hüzünlü besteyi çaldı...sonra, o kıza bestelediği parçayı...ve bir başkasını...ve bir başkasını...çaldı...çaldı. Kulağına gelen takırtı sesleriyle kafasını kaldırdı. Gitar çantasına para dolmaya başlamıştı. Sonra, neşeli bir parça çaldı...para geldikçe,şarkılar daha bir hareketli, daha bir neşeli oluyordu...Güneş batmaya başladı... İleride zabıtalar göründü...daha fazla kalamazdı orada.Gitarı çantaya koydu ve kalktı...eve gidecek, yemek yiyecek parası vardı... belki kirayı hala veremeyecekti, bu ay...ama, hiç değilse düşürdüğünü karşılıyordu bu miktar...

Derken yağmur başladı...Eve daha çok var, diye geçirdi içinden. Ne zordu hayat!Yağmur altında yürümeyi severdi...ama yalnızken değil.Yalnızken,daha bi ağır yağıyordu sanki yağmur...Daha bir soğuk... Eve vardığında, kuşu öterek karşılamadı onu...sessizlik dolu ev, o an ürpertti...kafesin yanına gittiğinde, minik kuşu kafesin tabanında yatıyordu hiç kıpırdamadan...öylece..."ölüm" dedi..."sürprizleri seviyor" Islak giysilerini çıkardı...kuş gibi o da ölecekti, bu sefil hayatta.

Gitar çantasını açtı, kalan bozuklukları almak için. Arada beyaz bir kağıt gördü...Açar açmaz, yazı tanıdık geldi...o beyaz ellerin yazdığı notu okurken, önce heyecanlandı, sonra üzüldü...Notta: Demek hala bizim parçamızı çalıyorsun...ve yine çok hüzünlü bir şekilde. Beraber aldığımız kuşları hatırlıyor musun? Bendeki bu sabah öldü...ayrılığa dayanamadı herhalde...ama, biz insaniz, dayanabiliriz degilmi? Yarın gidiyorum bu şehirden...kendine iyi bak...hoşçakal! Anladı o an, işlediği hatayı...ne kadar da bencil olmuştu bugüne kadar. O bu şehirdeydi...ve hiç aramamıştı...o arar diye. Şimdi aynı şehirde bile olmayacaklardı. Gün batışını aynı anda izleyemeyecek, aynı ortamda aynı havayı solumayacaklardı...ama, o da affetmezdi ki...yoksa eder miydi?Dal rüzgarı affeder, ama kırılmıştır bir kere, diye geçirdi içinden...Kapı çaldı...ne de çok istedi o an için, kapıdakinin o olmasını...Bu nedenle açmadı kapıyı...o umudu taşımak istedi hep içinde...sonra uykuya daldı...uyanmamak üzere...

[wmeltem]

OOOOOOOOOOOOOOOFFFFFFFF,OOOOOOOOOFFFFFF,OFFFFFFFFF FFF YAAAA...

MESAFELERİ YARATAN İNSANLARDIR,AYRILIĞI YARATAN OLDUKLARI GİBİ... OTURUP SORMAZLAR NE OLUYOR DİYE, GİTMEK İSTEDİĞİNDE GİDENİ SUÇLARLAR,KENDİLERİ MASUMMUŞ GİBİ. :(

YA ATİ YAA, YAPMA BANA BUNU..... :(

[Ertan Ömür]

Ya sevgili ATALAY neden bu yazıları AŞK nedir topiğine yazmadın? :confused:

[philcollins]

Ya sevgili ATALAY neden bu yazıları AŞK nedir topiğine yazmadın? :confused:


:eek: yaa ertan abi tamamen unutmuşum ben o topiği, haklısın valla.. şey yapalım bu topiği oraya taşıyalım

[Badboy]

Harikasın yaaaaa.Gercekten cok guseldı ;)

[Badboy]

Sesini duydugunuz anda avuclariniz terlemeye kalbiniz deli gibi
carpmaya ba$liyorsa...
Bu a$k degil HO$LANMAKtir
Ellerinizi ondan cekemiyor surekli dokunmak sarilmak istiyorsaniz..
Bu a$k degil ARZULAMAKtir

Yaninizda bir tek o oldugu icin onu istiyorsaniz....
Bu a$k degil YALNIZLIKtir

Size sicak, yakin davrandigi icin onunlaysaniz...
Bu a$k degil KENDINE GUVENSIZLIKtir

Uzulmesini istemediginiz icin onunlaysaniz...
Bu a$k degil ACIMAKtir



Ona deger verdiginiz icin hatalarini ho$goruyorsaniz..
Bu a$k degil ARKADA$LIKtir



Butun gun ondan ba$ka hicbir$ey du$unmediginizi soyluyorsaniz..
Bu a$k degil KOCA BIR YALANdir



Onun iyiligi icin kendinizden cok $ey feda edebiliyorsaniz...
Bu a$k degil YARDIMSEVERLIKtir



O uzgunken sizin de kalbiniz aciyorsa...
I$te bu A$Ktir



Tarif edemediginiz bir cekim yuzunden ondan bir turlu kopamadiginizi
du$unuyorsaniz..
I$te bu A$Ktir

O herkese guclu gorunmesine ragmen icindeki zayifligi
hissedebiliyorsaniz..
I$te bu A$Ktir



Ba$kalarini da cekici bulmaniza ragmen hic pi$manlik duymadan onunla
kalmaya devam edebiliyorsaniz..
I$te bu A$Ktir

[fafatara53]

bi fena oldu içim.....gözlerim doldu....

[Badboy]

bi fena oldu içim.....gözlerim doldu....
Aşşııkkssııın sen aşıksın arkadaşş

[^^CaRiSMa^^]

abi kopardın walla super yaaa :(

[hobbit]

"Çünkü sadece Zaman Aşk'ın ne kadar büyük olduğunu anlayabilir"



:crying: mıssed you.....