Ertan Ömür
04-26-2006, 03:08 PM
Bir zamanlar Afrika''daki bir ülkede hüküm süren bir kral vardi. Kral, daha çocukluğundan itibaren arkadas olduğu, birlikte büyüdüğü bir dostunu hiç yanindan ayirmazdi. Nereye gitse onu da beraberinde götürürdü.
Kralin bu arkadasinin ise değisik bir huyu vardi. İster kendi basina gelsin ister baskasinin, ister iyi olsun ister kötü, her olay karsisinda hep ayni seyi söylerdi:
"Bunda da bir hayir var!"
Bir gün kralla arkadasi birlikte ava çiktilar. Kralin arkadasi tüfekleri dolduruyor, krala veriyor, kral da ates ediyordu. Arkadasi muhtemelen tüfeklerden birini doldururken bir yanlislik yaptı ve kral ates ederken tüfeği geriye doğru patladi ve kralin basparmaği koptu. Durumu gören arkadasi her zamanki sözünü söyledi:
"Bunda da bir hayir var!"
Kral aci ve öfkeyle bağirdi:
"Bunda hayir filan yok! Görmüyor musun, parmağim koptu?"
Ve sonra da kizginliği geçmediği için arkadasini zindana attirdi.
Bir yil kadar sonra, kral insan yiyen kabilelerin yasadiği ve aslinda uzak durmasi gereken bir bölgede birkaç adamiyla birlikte avlaniyordu. Yamyamlar onlari ele geçirdiler ve köylerine götürdüler. Ellerini, ayaklarini bağladilar ve köyün meydanina odun yiğdilar. Sonra da odunlarin ortasina diktikleri direklere bağladilar. Tam odunlari tutusturmaya geliyorlardi ki, kralin basparmağinin olmadiğini farkettiler. Bu kabile, batil inançlari nedeniyle uzuvlarindan biri eksik olan insanlari yemiyordu. Böyle bir insanı yedikleri takdirde baslarina kötü olaylar geleceğine inaniyorlardi. Bu korkuyla, krali çözdüler ve saliverdiler. Diğer adamlari ise pisirip yediler.
Sarayina döndüğünde, kurtulusunun kopuk parmaği sayesinde gerçeklestiğini anlayan kral, onca yillik arkadasina reva gördüğü muameleden dolayi pisman oldu. Hemen zindana kostu ve zindandan çikardiği arkadasina basindan geçenleri bir bir anlatti.
"Haklıymissin!" dedi.
"Parmağimin kopmasinda gerçekten de bir hayir varmis. İste bu yüzden, seni bu kadar uzun süre zindanda tuttuğum için özür diliyorum.Yaptiğim çok haksiz ve kötü bir seydi."
"Hayir" diye karsilik verdi arkadasi.
"Bunda da bir hayir var."
"Ne diyorsun Allah askina?" diye hayretle bağirdı kral.
"Bir arkadasimi bir yil boyunca zindanda tutmanin neresinde hayir olabilir."
"Düsünsene, ben zindanda olmasaydim, seninle birlikte avda olurdum, değil mi? Ve sonrasini düsünsene! :003:
Kralin bu arkadasinin ise değisik bir huyu vardi. İster kendi basina gelsin ister baskasinin, ister iyi olsun ister kötü, her olay karsisinda hep ayni seyi söylerdi:
"Bunda da bir hayir var!"
Bir gün kralla arkadasi birlikte ava çiktilar. Kralin arkadasi tüfekleri dolduruyor, krala veriyor, kral da ates ediyordu. Arkadasi muhtemelen tüfeklerden birini doldururken bir yanlislik yaptı ve kral ates ederken tüfeği geriye doğru patladi ve kralin basparmaği koptu. Durumu gören arkadasi her zamanki sözünü söyledi:
"Bunda da bir hayir var!"
Kral aci ve öfkeyle bağirdi:
"Bunda hayir filan yok! Görmüyor musun, parmağim koptu?"
Ve sonra da kizginliği geçmediği için arkadasini zindana attirdi.
Bir yil kadar sonra, kral insan yiyen kabilelerin yasadiği ve aslinda uzak durmasi gereken bir bölgede birkaç adamiyla birlikte avlaniyordu. Yamyamlar onlari ele geçirdiler ve köylerine götürdüler. Ellerini, ayaklarini bağladilar ve köyün meydanina odun yiğdilar. Sonra da odunlarin ortasina diktikleri direklere bağladilar. Tam odunlari tutusturmaya geliyorlardi ki, kralin basparmağinin olmadiğini farkettiler. Bu kabile, batil inançlari nedeniyle uzuvlarindan biri eksik olan insanlari yemiyordu. Böyle bir insanı yedikleri takdirde baslarina kötü olaylar geleceğine inaniyorlardi. Bu korkuyla, krali çözdüler ve saliverdiler. Diğer adamlari ise pisirip yediler.
Sarayina döndüğünde, kurtulusunun kopuk parmaği sayesinde gerçeklestiğini anlayan kral, onca yillik arkadasina reva gördüğü muameleden dolayi pisman oldu. Hemen zindana kostu ve zindandan çikardiği arkadasina basindan geçenleri bir bir anlatti.
"Haklıymissin!" dedi.
"Parmağimin kopmasinda gerçekten de bir hayir varmis. İste bu yüzden, seni bu kadar uzun süre zindanda tuttuğum için özür diliyorum.Yaptiğim çok haksiz ve kötü bir seydi."
"Hayir" diye karsilik verdi arkadasi.
"Bunda da bir hayir var."
"Ne diyorsun Allah askina?" diye hayretle bağirdı kral.
"Bir arkadasimi bir yil boyunca zindanda tutmanin neresinde hayir olabilir."
"Düsünsene, ben zindanda olmasaydim, seninle birlikte avda olurdum, değil mi? Ve sonrasini düsünsene! :003: